X
تبلیغات

آدرس دارالعـلوم العـربية: تهــران - خیابان انــقلاب- خیابان بــهار جنوبی- روبـروی مجتمع تجــاری اداری بــهار -کوچه نــظری لـنتعلم العربیـة - دارالعلوم العربیة در یک نگاه

شنبه 22 دی1386

دارالعلوم العربیة در یک نگاه

باسمه تعالی

مؤسسة دارالعلوم العربیه در یک نگاه

 

زبان و ادبيات عرب در ايران از اواسط قرن پنـجم هجری راهی را در پيش گرفت که با راهی که زبانهای زنده بطور طبيعي می پيمايند تفاوت داشت، در نتيجه از تحول و پيشرفتي که برای اين زبان در سرزمينهای عرب زبان ايجاد شد جدا ماند، و با گذشت چند قرن بصورت زبان نيمه مرده ای در آمد که در دايرة قرائت و حفظ مقداری متون قديم تفسیری و فقهی و ساير علوم دينی محصور ماند بدون اينکه حتی در این زمينه ها هم به متون جديد بپردازد! و به تبع آن روش آموزش اين زبان نيز غالباً بر اساس حفظ کتب صرف و نحوی قرارگرفت که در آن عصرها برای عرب زبان نوشته شده بود نه برای غیر عرب زبان! اين گونه روشها با وجود دشواری مطالب و طولانی بودن زمان فراگيری آنها ، نه فقط قدرت تکلم و قرائت و  انشاء و ترجمه را برای شخص ايجاد نمی کرد، بلکه قواعد را نيز بطور کاربردی آموزش نمی داد تا انسان ضمن درک و  فهم صحيح قادر باشد آنها را در عبارتهای مختلف تشخيص دهد و بکار برد! اين امر سبب بدبينی ايرانيان نسبت به زبان عربی شده بود و اين باور را در ذهن آنان ايجاد کرده بود که زبان عربي معاصر برای غير عرب زبان قابل درک  و فهم و يادگيری نيست، و هنوز بسياری هستند که اين تـوهم را در ذهن ما ايرانيان رسوخ مي دهند که زبان عربی جزء زبانهای مرده بشمار می آيد در حد زبان لاتين و مانند آن، و چه بسا هدف واقـعی آنان ضربه زدن غير مستقيم به زبان قرآن کـريم باشد!                                                                                       

تاريخچة زبان ضاد در اين منطقة بزرگ از جهان اسلام تا عصر حاضر کم و بيش چنين بود تا اينکه در اين زمان و دقيقاً به سال 1326 . ش مرحوم آية الله شيخ احمد نـجفی* برای آموزش زبان و ادبيات قديم و جديد عربی بعنوان يک زبان زندة جهانی به تأسيس مـؤسسه ای علـمی آمـوزشی به نـام "دارالـعلوم الـعربيه" در تـهران اقـدام کرد.                                                    

اين مؤسسه که اولين- و تا دهها سال یگانه- مرکز  برای آموزش زبان عربی در ايران بود از بدو تأسيس به بحث و بررسی و مطالعه به طرق علمی و عملی پرداخت تا ساده ترين و بهترين روش آموزش زبان عربي را براي فارسی زبانان بيابد تا داوطلب علاوه بر رسيدن به هدفي که از آموزش هر زبان زنده ای مورد نظر است، يعنی قدرت کافي بر تلفظ صحيح و مکالمه و قرائت کتب و مجلات و نشريات عربی و ترجمه و تعريب آنها، در قرائت و درک و فهم کتب و متون قديم نيز توانا گردد...

و بر اين اساس کتابهای خاصی تأليف شد به نام " دروس دارالعلوم العربية " که هستة اوليه و خمير مایه  و الگو برای روشها و کتابهای آموزش زبان عربي در ايران بشمار مي آيد. داوطلبان نيز که از قشرهای مختلف جـامعه چون استـادان حـوزه و دانشـگاه و معلمان و دانشـگاهيان و کارمندان و بـازاريان و ديگران می باشند، از همان اوان در اين مـؤسسه شروع به آموزش اين زبان کرده اند و هر يک در حد استعـداد و توانايي خـويش در اين راه پيش مي رود.

از جمله فعاليتهای اين مؤسسه انتشار مجله ای ماهيانه در سال 1330 .ش به دو زبان عربی و فارسی به نام " الحــوادث المهمة " بود که مطالب مختلف و  متنوع (علمی و ادبی و سياسی و دينی و طبی و...)آن را دانشجويان دارالعلوم ترجمه يا تعريب مي کردند، از اين مجله بسبب مشکلات مختلف جز چند شماره منتشر نشد! و نيز دارالعلوم اقدام به تأليف و نشر يک فرهنگ لغت فارسی به عربی( تا حرف ظاء) به نام " القــاموس الفــريد" کرد که نخستين فرهنگ جامـع فـارسی به عـربی در ايران بشمار مي آيد!                                                                               

 بدين ترتيب مؤسسة دارالعلوم العربیه از راه آموزش هزاران فارغ الـتحصيل در زبان و ادبيات معاصر عربی و بوسيلة ابداع روشهای جديد آموزش اين زبان- اختصاصاً برای فارسی زبانان -بعد از قرنهای متوالی نقطة عطفی شد در باور ايرانيان نسبت به زبان عربی، و باعث ايجاد تحول و دگرگونی عظيمی در روشهای مختلف آموزش زبان قرآن در مدارس و دانشگاهها و حوزه های دينی و غيره گشت که اين تحول همچنان در حال پيشرفت و گسترش است.

اما آية الله شيخ احمد نـجفی که از بدو تأسيس اين مؤسسه شبانه روز مشغول فعاليت در راه تعليم دانشجويان دارالعلوم و نيز تحقيقات و تتبعات علمی خود بود به سال 1352 .ش در سن 72 سالگی در حين فعاليتهای علمی و تعليمی خود در دارالعلوم دار فانی را وداع گفت (تغمده الله برحمته الواسعة) و از آن زمان فرزند وی آقای دکتر سعـيد نـجفی اسدالـلهی به تنهایی ادارة مؤسسه را بعهده گرفته است. 

 

*- فرزند مرحوم شيخ مهدی و نوادة شيخ اسدالله تستری کاظمينی (از بزرگان علمای قرن سيزدهم هجری قمری وصاحب کتاب " مقابس الأنوار" و داماد شيخ جعفر کبير کاشف الغطاء). مرحوم شيخ احمد نجفی بسال 1280 ه.ش در نجف اشرف متولد شد و از رجال دينی و علمی و سياسی عراق بشمار می آمد که فعاليتهای دينی و سياسی او در عراق منجر به ثورة ناحية " رُميثة" در سال 1935 ميلادی گشت و سرانجام پس از چندی بسال 1319 ﻫ.ش حکومت عراق برای دومين بار وی را به ايران تبعيد نمود که از آن تاريخ تا هنگام وفات مقيم تهران بود 

کتبـَــهُ شهابیان فی الساعة19:53 |  لینک ثابت   •